Alles wat kan bewegen moet regelmatig bewegen, anders roest het vast.

Een paar oefeningen voor lichaamsonderhoud. Met dank aan cursisten T’ai Chi waar ik de inspiratie van kreeg.

Voorbereidende oefening:

Maak minimaal kleine losmaak rondjes in alle bewegende delen en afzonderlijk van elkaar.
(aangezichtsspieren, ogen, neus, mond, oren, kaken, tong, hals, nek, schouders, armen, polsen, handen,
vingers, bekken, bovenbenen, knie, onderbeen, enkel, voet, tenen).

Dit is gericht op het totaal bewegen. Als je dit iedere dag 5 minuten zou doen, dan raakt er niets vast!

Zowiezo verhoogt deze aandachtsconcentratie het bewustzijn van ons lichaam. En dat heeft vele
benefits: je ontdekt op tijd dat er iets dreigt mis te gaan. (RSI, verrekte spier, stijve spier, overbelaste
spier, hoofdpijn, stress, burn-out)

Een andere variant van dezelfde oefening is om de bewegingen juist maximaal te maken. (maar sluit
het maximaal achterover van je hoofd daarbij uit om redenen van nekwervel-beschadiging)

Deze oefening is gericht op het volgen van je spieren: hoe ze lopen, welke pijn doen, waar dat nog
meer mee te maken heeft, op het loslaten maar ook aandacht geven, ernaar toe ademen, kortom al je
spier-kwalen leren genezen. Je leert snel een pijnlijke spier lokaliseren en daadkrachtig aanpakken
middels masseren en voorzien van genezende aandacht. Maar ook een verborgen vastzittende spier
opsporen en voorkomen dat een ander deel bij de opvang van de vastzittende spier op haar beurt
overbelast raakt.

De eerste oefening: doe de vorm zonder armen!

Het idee voor de oefening ontstond in een beginnersgroep en was antwoord op de vraag die ik me
stelde: ontdek een middel om mensen te laten oefenen met het laten hangen van de schouders én om
hun focus te richten op het middel en de voeten, zonder dat zij daarbij afgeleid worden door gepieker
over hoe dat met die armen moet. Maar ook voor mensen die de vorm al helemaal beheersen leidt het
tot hernieuwde ontdekkingen!

Bereid je op de jouw vertrouwde manier voor op T’ai Chi en de vorm. Spreek jezelf of je lesgroep in
op het loodzwaar aanvoelen van schouders, armen en handen. Focus tijdens de vorm daar echter niet
op, maar juist alleen op middel (benen) en voeten. Probeer wél om armen en handen voortdurend 100%
ontspannen te houden en niet te sturen. Probeer om tijdens de draaiingen en gewichtsverplaatsingen
met louter verwondering te kijken naar hoe de armen en handen, volledig slap afhangend, die
bewegingen volgen.

Hier her-ontdek je mee dat je bekken de stuurhut is en je voeten de motor zijn van al je bewegingen en
wat je moet doen (=laten) om je armen juist niet te sturen maar ze louter te laten volgen.

T’ai Chi is cybernetica: stuurmanskunde bij uitstek. Ontwikkeling van cybernetica behoeft
ervaringsgericht leren. Probeer het en verwerf kennis door de bestudering van je eigen bewegen.

Als leraar probeer ik situaties te creëren waarbij leerlingen ervaringsgericht (dus niet beperkt tot louter
cognitieve overdracht van kennis) zelf kennis vergaren rondom en op het gebied van de cybernetica.

De tweede oefening: beweeg het linkerdeel van je ribbenkast afzonderlijk van het rechterdeel!

Het idee hiervoor ontsproot uit een fantasie tijdens een treinreis. Ik fantaseerde dat we frontaal botsten,
waardoor ik de rechter ribbenkast verbrijzelde, en in paniek bedacht of T’ai Chi wat zou kunnen helpen
bij de oplossing van langzaam stikken door ademnood. Want gewoon ademen was door de pijn
uitgesloten. Ik vroeg me af of ik met één kant zou kunnen ademen en de gewonde kant onbeweeglijk
zou kunnen laten en ging daarmee aan de slag. Tot mijn verbazing en later ook van cursisten lukte dat!

Ter controle kun je dat het beste doen met ontbloot bovenlijf, voor een spiegel.

a) adem eerst afzonderlijk met je linker en je rechter long of ribbenkast
b) adem dan eerst de ene en daarna de andere vol (vraag: is er verschil tussen de inhoud van de linker
en rechterkant?)
c) laat daarbij alle overbodige spieren los (bv schouder, buik, rug)
d) beweeg je linker en rechter ribbenkast afzonderlijk, maar nu ook zonder te ademen
e) ontdek welke spieren (als enige?) ten grondslag liggen aan die gescheiden beweging.

Per fragment grip krijgen op het complexe geheel van het bewegingsapparaat: daar wordt je de
cyberneticus van je eigen lichaam van!

Andere interessante oefeningen staan beschreven in www.taichinijmegen.nl/lesvoorvallen (zie op de linkerpagina)