Heumensoord 20 november 2014:

Vanochtend zijn we bezig geweest met het losmaken van de armen.
We begonnen met “multitasking”.
Wandelen, praten én je lijf nauwgezet controleren op ontspanning. Dat was al een moeilijke opgaaf. Een van de drie sneuvelde al gauw.
Vervolgens gingen we “draf” lopen, waarbij de armen slap langs het lijf moesten blijven hangen.
Daaruit kon zich de vraag (en het antwoord) ontwikkelen: “zijn wij telgangers of niet”? Iedereen wist zonder twijfel dat we dat niet zijn.
Daarna heb ik bij iedereen gecheckt of de armen wel 100% ontspannen waren.
En dat is beste moeilijk omdat er meerdere redenen zijn waarom dat niet zomaar meteen kan.
(aangeraakt worden, dienstbaar willen zijn, onbewuste spanning).
Tot slot gingen we aan de gang om de armen door middel van bekken draajen rond te laten draaien.
En zelfs door ze tegen die draai in te laten zwiepen.
(nog steeds slechts aangestuurd door het bekkendraaien!)

Anne kwam met de vraag of het ook t’ai chi is als je met een hamer een hazelnoot stukslaat,
zonder dat je hem daarbij plet. Lukke deed daar nog een stapje bovenop.
Zij kon het met haar hak. Maar natuurlijk is dat ook t’ai chi. Vind ik.
Je moet immers heel precies de kracht richten en beheersen!