We lopen van Bendorf tot Assmannshausen de Rheinsteig. Een lange afstands wandelpad langs de Rijn. En komen tegen:
- prachtig natuurschoon
- wegbezuiniging van personeel
- gigantische herrie
- grote verschillen tussen linker en rechter oever.
Om met dat laatste te beginnen: de linkeroever (gezien als je stroomopwaarts loopt en dat deden we) is beduidend armer dan de rechteroever. We treffen er vaak een sfeer van vergane glorie: veel achterstalig onderhoud en leegstand. Winkeltjes en zelfs hotels en restaurants gesloten. Maar veel allochtonen. Terwijl op de linkeroever een levendige drukte heerst. In stadjes als Koblenz en Boppard veel vertier, volop sjieke winkeltjes en attracties. Op de linkeroever horen we vaak verhalen van achterstelling ten opzichte van de rechteroever. Een soort hun tegen ons.
De gigantische herrie komt van de spoorwegen. Eentje langs de linkeroever en eentje langs de rechteroever. En het dal is smal. Rails, wegen en huizen gezellig op elkaar gepakt. Ongelooflijk veel treinen rijden er. Veelal goederentreinen met tot wel 30 wagons. Vaak oudere modellen. Die maken de meeste herrie. De decibelmeter op mijn mobieltje meet 82 en meer. Boven de 80 is het bij herhaalde blootstelling schadelijk voor het gehoor. Minstens iedere 10 minuten passeert er een. Gelukkig glijden er af en toe ook modernere exemplaren en passagiertreinen bijna geruisloos langs. Van een oudere boer krijgen we te horen dat die echter met name op de rechteroever rijden. En dat het te duur is om de oude tweedehandjes te vervangen. Ach ja: groei moet zijn en winst mag niet te klein.
Het valt op dat we vaak lang erg lang moeten wachten in restaurants. En dat er ook nogal eens wat fout gaat. Niet verwonderlijk als er vaak maar 1 iemand in de bediening staat. Ach ja: kosten mogen niet te hoog. Nee: het gaat erg goed in Duitsland.
Gelukkig valt er niets af te dingen aan de prachtige natuur, de vele burchten en mooie architectuur
