Ademhaling bij T’ai Chi
Natuurlijk komt in de lessen ook de ademhaling als te bestuderen onderwerp af en toe aan bod.
Net als bij mijn leraar Hennie van der Heyden echter niet heel erg vaak. Voor mijzelf heb ik het idee dat ik nog lang niet de beheersing heb over de verschillende technieken. En dan vind ik dat je uiterst terughoudend moet zijn in je lessen. Maar soms komt er wel een bijzonder verhelderende ervaring op mijn pad, dat ik er moeilijk meer omheen kan.
Twee van die ervaringen kun je in eerdere stukjes van me terugvinden: “spelen met je longen”(ademen met 1 long); “hoe een afvalcontainer de laatste twijfel over de effectieve zachte kracht van T’ai Chi wegnam”(verschil tussen Zen (Jin) en T’ai Chi (Yang) ademhaling);
De volgende les wil ik beslist ook niet onvermeld laten.
In een verder gevorderden groep zijn we op 15 juni j.l. bezig gegaan met het verschil tussen “aktie op een inademing” en “aktie op een uitademing”. Voor mensen zoals ik die nog niet helemaal de compressie en de-compressie via het middenrif in de buik hebben een geweldige alternatief. Sommigen speuren het verschil niet, anderen een beetje, en soms zijn er mensen die het geheel een draai omhoog geven.
Wat hebben we gedaan.
Eerst zijn we aan de gang gegaan om überhaupt op de ademhaling te letten. Bewust langzamer maken; verdelen over borst buik en flank; achterlangs omhoog denkend inademen en voorlangs omlaag uit; en andersom; beschouwen van de “omslag” van de in- en uitademing.
Vervolgens zijn we in de wat ik noem “stabiele basisstand” ( gong bu) gaan staan. A-4 tje tussen de hielen, voorste voet 70% gewicht, stuit als een stokstaardje op de grond, kruin naar het plafond, de handen in push-houding. Van daaruit eerst op een in-ademing terugtrekken naar 100% in de achterste voet en op een uit-ademing in een push naar voren tot 70% in de voorste voet. En dan omgedraaid: op een uit-ademing terugtrekken tot 100% in de achterste voet en juist op een in-ademing naar 70% voorste voet.
Na de oefening stelde ik de vraag of iemand verschil had gevoeld in wat er in de voeten gebeurde.
De meeste mensen kwamen tot dezelfde ervaring. In het eerste geval dook de energie in de voorste voet, en in het tweede kwam die van daaruit naar boven en cirkelde via het centrum naar de achterste voet! Je zou kunnen zeggen dat in het eerste geval de voorste voet yang wordt en in het tweede geval de achterste voet.
Dit op zich was al interessant genoeg om te ervaren. Maar toen kwam Mirjam met de ontdekking: “Wat een fijne energie geeft die laatste! Die ga ik vanaf nu toepassen! Het is een veel zachtere dan die eerste!” En ja, dat vind ik ook.. En herkende dat ook uit de ervaring met de afval container: heel zachte energie, geen inspanning, geen hard wordende spieren, geen harde kracht, geen yang dus, opkomend in plaats van neergaand, en veeeeel effectiever! (als mannetje ben ik net iets meer op zoek naar effectiviteit en Mirjam als vrouwtje naar zachtheid…)
Erg blij was ik met haar opmerking. De omgedraaide ademhaling (in op een aktie) voelt inderdaad heel zacht aan, maar is tegelijkertijd heel effectief. Bovendien speelt de buik heel duidelijk samen met de voeten en de handen. De jin ademhaling heeft een yang effect. De voorste en zwaarste voet wordt het lichtst, kent een omhooggaande energie, welke via de buik terug omlaag draait naar de achterste, lichtste voet, welke als een heipaal ondersteuning biedt aan zeer zachte, nauwelijks waarneembare kracht naar voren van de handen. Een beleving rijker.