We hebben weer gebruik gemaakt van wat het bos ons biedt aan materiaal om ons lichaam beter te leren kennen.
Er liggen al weken stapels boomstammen. En die zijn uitstekend te gebruiken om in te leren schatten wat we aan gewicht kunnen tillen,
hoe we dat op een zo ontspannen manier kunnen doen zonder kracht, maar met gebruik van slimme houdingen.
De oefeningen zijn niet helemaal zonder risico, want je moet
a) je grenzen goed kennen en daar niet overheen gaan en
b) en je rug recht houden, anders gaat die eraan.
Juist inschatten van gewicht van de te verplaatsen stam, gebruik maken van hulpmiddelen zoals een hefboom en je eigen lichaamsgewicht,
niet over je grenzen gaan. Het leuke eraan is dat je tot de ontdekking kunt komen dat wat je voor onmogelijk had gehouden
toch vaak echt wel kan met gezond verstand, een goede lichaamshouding, het goed inzetten van je energie en het zo min mogelijk gebruik maken van spieren.
En dat brengt ons dichter bij de kern van wat t’ai chi is.

Ook zo’n prachtige manier om je lijf beter te leren kennen is het aannemen van de “omarm de boom” stand. Iets gezonken in je knieën.
Je komt dan na verloop van tijd je grenzen tegen. Je gaat ergens spannen. En dan is het zaak om toch je ontspanning te vinden.
Een mooie zoektocht waarin je niet veel verder komt, want je blijft in èèn houding langere tijd staan, maar wel veel dieper.
Deze keer hebben we gebruik gemaakt van een partner om te checken hoe het zit met de ontspanning van vingers, polsen, armen, schouders enzovoort.

Natuurlijk zijn we ook aan de gang gegaan met de “vorm”. Deze keer in herhalingen van ieder onderdeeltje van iedere houding (ook wel postures genoemd).
Zoals je een muziekstuk in maten kunt verdelen, dan per maat oefenen en tot slot alles aan elkaar brijen in een harmonieus geheel.
Dus iedere houding snij je in stukjes: gewichtsverplaatsingen en draaiingen en de erbij horende arm, hand en voet bewegingen.
Vaak zie ja dan een voorbereiding, handeling en afbouw. Heel vaak is de voorbereiding naar rechts als de handeling naar links gaat.
Ook zie je beter het onderscheid tussen een arm of hand die naar boven gaat (altijd in een gewichtverplaatsing)
of in het horizontale vlak beweegt (in bekkendraaiingen). En je leert waar de scharnierpunten zitten in je armen en benen.
Alles draait om het draaien. Er wordt wel gezegd: beweeg als een molensteen….

Ikzelf was een beetje kapot na die oefening.
Ook vanwege de aanwezigheid van een nieuwe deelneemster heb ik -doende de oefeningen- heel veel verbale vorm en vormprincipes informatie gegeven,
naast het zo goed mogelijk doen van de t’ai chi. En dat put uit! Mijn ademhaling was voor de woorden en niet voor de bewegingsflow en intentie!

Het was leuk dat we met een iets grotere groep konden werken! Dank voor jullie aanwezigheid!
Oja: ook op mijn site www.taichinijmegen.nl komen deze stukjes te staan.