Heumensoord 4 december

Meridiaan stretching.

Ik had deze keer een spiekbriefje bij me.
En ben samen met de mensen op onderzoek uitgegaan.
Ik kan wel de houdingen om tot meridiaanstretching te komen,
maar kreeg maar niet van buiten geleerd hoe die meridianen dan lopen.
En daarom bracht ik dat niet in in de lessen. Beetje dom, want wat is er op tegen
om daar samen met cursisten mee aan de gang te gaan! En vandaar dus het spiekbriefje.

Deze keer behandelden we de meridiaan voor het onderste deel van de dikke darm.
De houding die daarbij hoort lijkt op het “spannen van een boog”.
De stroming loopt van buiten naar binnen (centripetaal): van de wijsvingernagel via
de buitenkant van de arm, de schouder en de nek naar de neusvleugel. Welke neusvleugel?
Ik heb het thuis maar eens nagekeken: rechter wijsvingernagel-rechter neusvleugel en
andersom. Nou en dan begint het voelen en zoeken en voelen en nog eens voelen en

ontdekken!

Aan de hartmeridiaan zijn we nauwelijks toegekomen:
die loopt centrifugaal (dus van binnen naar buiten) van onder je oksel via de binnenkant van
die arm naar de basis van de pink.

In het vormgedeelte van de workshop hebben we de Gong Bu stand nog eens aan een
diepgaand onderzoek onderworpen. Door middel van het beeld dat je in staat moet zijn om
de binnenkant van een denkbeeldige bol rond je t’an tien (zwaartepunt, middelpunt) te
beschrijven. Dus je zou vanuit je centrum binnen die bol ontelbare bewegingen binnen die bol
moeten kunnen maken. Hoe groter je de bol voorstelt, hoe dieper je moet kunnen gaan. En
natuurlijk zit daar ergens een grens aan. (In de vorm komt later de squatting down. Dan kom
je pas écht achter je grenzen!)
Ook construeerden we de Gong Bu stand door parallel te gaan staan, dan te zinken in de
aanstaande achterste voet waarbij je dan de andere voet opendraait, dan 100% in de voorste
voet gaan en de achterste daar dan recht achter te zetten (alsof je op een koord staat), die
dan 90° om de hak naar buiten draaien, vervolgens die hak op de plaats zetten waar je teen
stond en dan om die hak 45° (=naar de hoek=naar binnen) draaien. Dan heb je de Gong Bu
stand te pakken.
Maar waar het eigenlijk om gaat is dat je in een stevige comfortabele onspannen stand staat,
waarbij je een denkbeeldig pestertje in je fantasie tegen of je onderrug of je buik of je
linkerheup of je rechterheup laat drukken. En vanuit welke richting dan ook moet je in staat
zijn om niet om te vallen of een stap te zetten. (Zinken en/of wijken is vaak de truuk. En
structuur natuurlijk. bijvoorbeeld knie in zelfde richting als teen en as kruin stuit recht en
voorste voet+navel+neus in zelfde richting!)

Verder was het koud en hebben we de twee gedeeltes iets ingekort.

Iedereen weer ontzettend bedankt en een dik aplaus voor het aandachtig meevoelen!