Erg geanimeerd begint de workshop in Heumensoord. Iedereen kletst, babbelt, filosifeert over van alles en nog wat. Ondertussen lopen we door een mooie natuur. Misschien niet altijd wel bewust waargeworden. Dat bracht me op het idee om eens bezig te gaan -ieder voor zich- met het in het hier en nu komen.Dat wil dan óók zeggen: niet meer praten en stoppen met denken. Ja hóe dan? Hoe stop je met denken? Een hulpmiddeltje stond ik toe: je mag maar maximaal 2 seconden in je hoofd met eenzelfde iets bezig te zijn. En een werkzame truc is dan:

Waar komt een gedachte vandaan?

Een gedachte kan je hoofd binnen komen van links (vaak) of rechts (minder vaak) of van voren (bijna nooit en alleen maar als je ogen leidraad waren) of van achteren (nooit, tenzij er een denkbeeldige engerd achter je loopt). De kunst is dan om die gedachte te volgen in de richting waar ie vervolgens naar toe gaat. bv kwam ie van van links dan gaat ie naar rechts. En vliegt dus rechts je hoofd uit zonder dat je er erg in hebt. Probeer maar!

Zo, en dan ben je op weg om in het hier en nu te komen. Gedachtenloos slechts registrerend wat je ziet/hoort/voelt. En daar dan ook weer niet te lang bij stil blijven staan.

Een ander trucje is om te denken met je voeten. Daar moet je dan wel een pad vol met obstakels voor uitkiezen. Doen we ook vaak in het bos…

Succes met het even achter laten van het verleden en gepieker over de toekomst…en instead of that in ontspannen toestand rondwandelen in het hier en nu. Filosofisch “maartje”: T’ai Chi is “ever flowing constancy”. Oftewel: het moment (in het hier en nu) is als een druppel in een rivier konstant in beweging. Knip je met je vingers, dan is het alweer voorbij…