Categoriearchief: politiek en economie

Onbalans in Internationale Orde

2016-12-01-10-17-12

De Europese Uni werd opgericht in 1957 en begon met 6 landen. In de vorige eeuw kwamen er 9 landen en de voormalige DDR bij. In de huidige eeuw werd de uni uitgebreid met nog eens 13 landen. Vervolgens kregen we ruzie met Rusland. Ik blijf van mening dat dat komt omdat Europa landjepik heeft gepleegd op de voormalige SSSR. Terwijl sommige landen die wel degelijk tot de Europese “roots” horen nog steeds niet in de EU zitten. Volgens mij moet de EU omwillen van detente en balans weer terug naar vóór 2000. En een logieser uitbreiding nastreven. Voormalige oostbloklanden en andere landen uit de vroegere communistische invloedsfeer kunnen dan een eigen Uni in het leven roepen. Of is dit te simpel gedacht? Voor wie een en ander nog eens na wil kijken:

EU lidstaat sinds: niet EU landen
1957 2013 Albanië
België Kroatië Andorra
Duitsland Armenië
Frankrijk 2004 Bosnië en Herzegovina
Italië Cyprus Georgië
Luxemburg Estland IJsland
Nederland Hongarije Liechtenstein
Letland Macedonië
1973 Litouwen Moldavië
Denemarken Malta Monaco
Ierland Polen Montenegro
Verenigd Koninkrijk Slovenië Noorwegen
Slowakije Oekraïne
1981 Tsjechië Rusland
Griekenland Servië
2007 San Marino
1986 Bulgarije Turkije
Portugal Roemenië Vaticaanstad
Spanje Wit -Rusland
Zwitserland
1990
DDR
1995
Finland
Oostenrijk
Zweden

Internationale detente en lijfelijke ontspanning

Het nieuws in de kranten bezorgt mij vrijwel dagelijks gevoelens van grote verontrusting. Syrië, Turkije, Koerden, Daesh (beter woord voor IS), Iran, Irak, Putin, Oekraïne, vluchtelingen, Arabische lente. En zo. Kortom: ik ben tamelijk bang. Niet zozeer van die ene vluchteling of desnoods 3000, maar voor de onbalans en spanning in onze wereld.

Maar, zult u nu zeggen, wat heeft dat met beweging en sport te maken? Want daar zou deze column over gaan, toch? Beste lezer. Alles. Zeker bij de bewegingssport (T’ai Chi) van waaruit ik schrijf. Ontspanning en balans hebben we overal nodig. In de wereld, ons landje, onze buurt, ons eigen lijf.  En over dat laatste wil ik het even met u hebben. Gelukkig, niet? We gaan hier niet de wereld verbeteren, maar onszelf.

Op de fiets. Wind en stormvlagen tegen en dan ook nog vals plat. Van Brakkenstein naar de stad zo ongeveer bij de studentenflats op de Heijendaalseweg. Of vlak bij het Erasmus gebouw als je pech hebt. Windkracht 8 vaak. Bijna iedereen zie je dan heftig worstelen met bovenlijf, schouders, armen. Alsof je die nodig hebt om tegen de wind in vooruit te komen. Maar dat IS helemaal niet zo. Niets boven je middel en je benen heb je nodig! We fietsen met onze benen. Toch? Wel dan. Neem jezelf voor om als je weer eens tegen die wind en/of heuvel op moet (al eens naar de Maartenskliniek gefietst vanuit Brakkenstein?) te gaan fietsen met je benen. Die je desnoods aanstuurt vanuit je heupen, maar niet, en nog eens groot en dikgedrukt NIET vanuit je schouders! Hoe je dat voor elkaar krijgt? Ontspan zo gauw je voelt dat je (extra) kracht moet gaan leveren. Ontspan met name je schouders! En moet je dán eens voelen wat er gebeurt! (Ik heb mezelf inmiddels zover dat ik onmiddellijk en zonder erbij na te denken mijn schouders ontspan als ik wind tegen heuvel op moet.) Alsof je extra fietskracht krijgt!

En dat is nou het mooie. Ontspanning brengt ons (en de wereld) onvermoede mogelijkheden.

Mocht dat je aanspreken: iedere donderdagochtend zijn er  workshops T’ai Chi in Heumensoord. En iedereen is daarbij welkom. Voor meer informatie kijk op www.taichinijmegen.nl