Het was nog koud toen we begonnen, maar al lekker toen we klaar waren.
Vogeltjes hebben de lente in de kop en door de warmte van de zon ontstaan
prachtige mist-slierten. De grond hier en daar nog licht bevroren.
Het is daarover dat we nog eens -na een uitgebreide check van
gewrichten, spieren en meridianen- het loopje deden.
Belangrijkste aandachtspunt daarbij: je lege voet, die net een stap heeft gezet
leeg en wel gebruiken om de grond eronder te ontdoen van oneffenheden:
licht bevroren toplaagjes van de zandgrond.

De eerste 8 postures van de vorm hebben we 4 keer in de 4 windrichtingen
aaneensluitend gedaan met een tussenstapje na de single whip.
(trek je terug in je rechtervoet, laat de liker naastzij komen, en laat je armen zakken.
Je staat dan weer in de beginhouding, maar 1/4 slag naar links gedraaid.)

Tot volgende week?

Uit een beetje uit gemakzucht nam ik me voor de mensen vandaag zelf te laten kiezen waar ze mee bezig wilden zijn.
Maar tijdens mijn eigen “warming up” kon ik de vraag beperken tot 3 keuzemogelijkheden:
1) op onze dichtstbijzijnde plek 2 eigenaardigheden ontdekken tijdens het “loopje”;
2) iets verder aan de gang gaan met inschatten en gewichten aan de hand van een dikke boomstam.
(Voordeel daarbij was absolute stilte door “goed” staande wind!
We zouden dan daarna de vorm kunnen doen met slechts vogelzang als begeleiding);
3) nog iets verder: op onze “eigen” heuvel van houtsnippers die er onaangetast bij lag sinds vorige week.

Het werd 1.
Het loopje van T’ai Chi. Daarbij beweeg je met je voeten recht naar voren over 2 denkbeeldige spoorstaven die op ongeveer heupbreedte uit elkaar liggen.
Belangrijk daarbij is dat je goed rondom voetkontakt maakt met de grond,
het stuitje naar beneden gericht is, alsof je op je staart “zit” zoals een stokstaartje,
je kruintje naar boven gericht is (aan een touwtje hangt) waardoor je een innerlijke strechting mogelijk maakt
(je creëert ruimte tussen je ruggewervels), ontspannen blijft en pas in je stapvoet gewicht brengt als die goed staat.
In het loopje kun je ook links en rechts af, ook als je achteruit loopt. (Maar de laatste drie dingen moeten we nog oefenen.)
In draaien ga je ervaren wat het onderscheid is om a) je bekken om je been te draaien en b) je been in je bekken.
Ondertussen was het ook nog zaak om de twee bijzondere dingen te ontdekken.
Dat doe ik vaak expres: mensen met twee totaal verschillende dingen te laten bezig zijn.
Dat is goed voor het wakker houden en trainen van het brein!
En veel onderzoek heeft uitgewezen dat dat een gunstig effect heeft op de remming van de kwalenontwikkeling van de ouder wordende mens.

Een van de twee dingen was een in de grond geplantte tak.
Die namen we als middelpunt van de circel waarin we vervolgens de vorm gingen doen.
Ook zo’n breinschudding: de orientatie van voor, links, rechts en achter wordt dan overhoop gegooid.
En het spiegelbeeldeffect komt om het hoekje kijken. Reden temeer om bij je eigen centrum te blijven!
Zien we hier de vijf richtingen? Jazeker! En dan die andere 8 van de 13 basics van T’ai Chi:
de 8 energieën! Indirect gingen we daarmee aan de slag om de intentie van je bewegingen even voor het voetlicht te halen:
afweer n. links, afweer n. rechts, terugrollen,drukken, duwen. (dat zijn dus de eerste 4: Peng Lu Chi An)

Ik vond het leuk! Hopelijk de andere mensen ook! En als je er niet bij was: dan weet je wat je gemist hebt!
Maar hopelijk zijn deze verslagjes ook dan niet voor niets!