Categoriearchief: Tai chi

Heumensoord 11-12-14

Ik moet eerlijk bekennen dat ik stiekem hoopte dat niemand zou opdagen.
Dreigende donkere luchten en een harde wind zouden het verblijf buiten niet erg aangenaam maken.
Maar die hoop was vergeefs. 5 mensen lieten zich niet weerhouden (= door het weer binnen houden..;-).
En met zijn zessen hebben we de vruchten geplukt: in weer en wind in staat zijn om geconcentreerd aan
de gang te gaan deed het geloof in wat we allemaal kunnen flink toenemen,
zodat er ook nog ruimte kwam voor het genieten van natuurgeweld.
We gingen verder met de meridiaan verkenning en hebben nu die van het onderste deel van de dikke darm,
het hart en de blaas nauwlettend bestudeerd.
Ik heb daar een spiekbriefje voor en raadpleeg bij onduidelijkheden een prachtige site:
shiatsu-stijlen.nl/meridianen/index.php
spiekbriefje:
Meridiaanstretching

1) Onderste deel dikke darm:
“spannen van de boog”: centripetaal: wijsvingernagel-buitenkant arm-schouder-nek-neusvleugel.
2) Hart:
armen wijd, schouders uit elkaar, palmen naar boven, vingers laten zakken: centrifugaal: onder oksel-binnenkant arm-basis vd pink.
3) Blaas:
voeten naar binnen, kin op borst, afrollen ruggewervels, en rond houden: centrifugaal: binnenooghoek-schedel-beide kanten ruggegraat-achterkant benen-basis v kleine teennagel.
4) Drievoudige verwarmer:
zijkant nek van schouder tot oor: oor op schouder, tegenovergestelde hand langs lichaam naar beneden drukken: centrifugaal: buitenkant ringvinger-hand-arm-schouder-hoofd tot onder wenkbrouw.
5) Galblaas:
zijkant ribben; rond maken van voet tot pink (naar achter en beneden laten wijzen, over hoofd heen): centrifugaal: buiten ooghoek-over hoofd-langs zijkant lichaam en been-tot 4e teen.
6) Longen:
vingers achter rug ineen (wijsvingers niet), armen naar binnen draaien, en rug buigen. Armen achterlangs helemaal omhoog tot over hoofd, en zo als het ware aan hun eigen gewicht laten hangen: centrifugaal: top v borst bij basis v schouder-buitenkant arm-basis duimnagel.
7) Milt en maag:
Knielen tussen voeten en achter over hangen.
8) Lever en galblaas: zitten, been opzij laten vallen en voet gestrekt.
9) Nieren en blaas:
Zitten, benen strekken en op uitademing naar voren buigen.
7) Maag: centrifugaal: v beneden het oog-borst-buik-voorkant been-basis 2e teennagel.
8) Milt: centrifugaal: basis grote teennagel-binnenkant been- zijkant torso-tot beneden oksel.
9) Dunne Darm: centripetaal: basis pink-binnenkant arm-zijkant nek-voorkant hoofd-voorkatn oor.
10) Nier: centripetaal: midden bal voet-binnenkant been-gentaliën-buik-borst-tussen sleutelbeen en 1e rib.
11) Pericardium: centrifugaal: borst bij tepel-binnenkant arm-hand-basis middelvingernagel
12) Lever: centripetaal: nagel grote teen-binnekant been-buik-borst.

Verder zijn we aan de gang gegaan met de verbinding leggen tussen voet en hand.
En dat kan kruislings (rechtervoet-linkerhand of andersom), of eenzijdig (linkervoet-linkerhand en andersom)
Ik gebruikte daarbij het beeld dat je voet je hand van energie voorziet. En dat kun je opvatten als een omhoog.
Terecht werd door een deelneemster opgemerkt dat je toch eigenlijk moet zinken in je voet. Klopt helemaal!
Er is nogal wat mogelijk als je zo diep op de materie ingaat. En vaak lijkt dat tegenstrijdig.
Je kunt bijvoorbeeld de “duw” halen uit je achterste voet door dat been uit te drukken en zo een krachtige duw geven.
Je tegenstander als het ware lanceert (merkte een deelnemer op). Het gevaar is dan wel dat je ook jezelf lanceert!
In dat geval kun je beter werken vanuit je voorste voet, wat duidelijk meer zinken en bijgevolg stabiliteit bewerkstelligt.
Maar hoe je het ook doet: kennis van wát je doet en hoe je daarbij het beste op je eigen benen kunnen blijven staan is het belangrijkste.

En dat dan dus ook als het gaat regenen en de wind ineens uit een andere hoek komt……
Bedankt dat jullie er waren. Ook voor mij was het een goeie leerervaring!

Meridiaan stretching

Heumensoord 4 december

Meridiaan stretching.

Ik had deze keer een spiekbriefje bij me.
En ben samen met de mensen op onderzoek uitgegaan.
Ik kan wel de houdingen om tot meridiaanstretching te komen,
maar kreeg maar niet van buiten geleerd hoe die meridianen dan lopen.
En daarom bracht ik dat niet in in de lessen. Beetje dom, want wat is er op tegen
om daar samen met cursisten mee aan de gang te gaan! En vandaar dus het spiekbriefje.

Deze keer behandelden we de meridiaan voor het onderste deel van de dikke darm.
De houding die daarbij hoort lijkt op het “spannen van een boog”.
De stroming loopt van buiten naar binnen (centripetaal): van de wijsvingernagel via
de buitenkant van de arm, de schouder en de nek naar de neusvleugel. Welke neusvleugel?
Ik heb het thuis maar eens nagekeken: rechter wijsvingernagel-rechter neusvleugel en
andersom. Nou en dan begint het voelen en zoeken en voelen en nog eens voelen en

ontdekken!

Aan de hartmeridiaan zijn we nauwelijks toegekomen:
die loopt centrifugaal (dus van binnen naar buiten) van onder je oksel via de binnenkant van
die arm naar de basis van de pink.

In het vormgedeelte van de workshop hebben we de Gong Bu stand nog eens aan een
diepgaand onderzoek onderworpen. Door middel van het beeld dat je in staat moet zijn om
de binnenkant van een denkbeeldige bol rond je t’an tien (zwaartepunt, middelpunt) te
beschrijven. Dus je zou vanuit je centrum binnen die bol ontelbare bewegingen binnen die bol
moeten kunnen maken. Hoe groter je de bol voorstelt, hoe dieper je moet kunnen gaan. En
natuurlijk zit daar ergens een grens aan. (In de vorm komt later de squatting down. Dan kom
je pas écht achter je grenzen!)
Ook construeerden we de Gong Bu stand door parallel te gaan staan, dan te zinken in de
aanstaande achterste voet waarbij je dan de andere voet opendraait, dan 100% in de voorste
voet gaan en de achterste daar dan recht achter te zetten (alsof je op een koord staat), die
dan 90° om de hak naar buiten draaien, vervolgens die hak op de plaats zetten waar je teen
stond en dan om die hak 45° (=naar de hoek=naar binnen) draaien. Dan heb je de Gong Bu
stand te pakken.
Maar waar het eigenlijk om gaat is dat je in een stevige comfortabele onspannen stand staat,
waarbij je een denkbeeldig pestertje in je fantasie tegen of je onderrug of je buik of je
linkerheup of je rechterheup laat drukken. En vanuit welke richting dan ook moet je in staat
zijn om niet om te vallen of een stap te zetten. (Zinken en/of wijken is vaak de truuk. En
structuur natuurlijk. bijvoorbeeld knie in zelfde richting als teen en as kruin stuit recht en
voorste voet+navel+neus in zelfde richting!)

Verder was het koud en hebben we de twee gedeeltes iets ingekort.

Iedereen weer ontzettend bedankt en een dik aplaus voor het aandachtig meevoelen!