Categoriearchief: Tai chi

Meridiaan stretching

Heumensoord 4 december

Meridiaan stretching.

Ik had deze keer een spiekbriefje bij me.
En ben samen met de mensen op onderzoek uitgegaan.
Ik kan wel de houdingen om tot meridiaanstretching te komen,
maar kreeg maar niet van buiten geleerd hoe die meridianen dan lopen.
En daarom bracht ik dat niet in in de lessen. Beetje dom, want wat is er op tegen
om daar samen met cursisten mee aan de gang te gaan! En vandaar dus het spiekbriefje.

Deze keer behandelden we de meridiaan voor het onderste deel van de dikke darm.
De houding die daarbij hoort lijkt op het “spannen van een boog”.
De stroming loopt van buiten naar binnen (centripetaal): van de wijsvingernagel via
de buitenkant van de arm, de schouder en de nek naar de neusvleugel. Welke neusvleugel?
Ik heb het thuis maar eens nagekeken: rechter wijsvingernagel-rechter neusvleugel en
andersom. Nou en dan begint het voelen en zoeken en voelen en nog eens voelen en

ontdekken!

Aan de hartmeridiaan zijn we nauwelijks toegekomen:
die loopt centrifugaal (dus van binnen naar buiten) van onder je oksel via de binnenkant van
die arm naar de basis van de pink.

In het vormgedeelte van de workshop hebben we de Gong Bu stand nog eens aan een
diepgaand onderzoek onderworpen. Door middel van het beeld dat je in staat moet zijn om
de binnenkant van een denkbeeldige bol rond je t’an tien (zwaartepunt, middelpunt) te
beschrijven. Dus je zou vanuit je centrum binnen die bol ontelbare bewegingen binnen die bol
moeten kunnen maken. Hoe groter je de bol voorstelt, hoe dieper je moet kunnen gaan. En
natuurlijk zit daar ergens een grens aan. (In de vorm komt later de squatting down. Dan kom
je pas écht achter je grenzen!)
Ook construeerden we de Gong Bu stand door parallel te gaan staan, dan te zinken in de
aanstaande achterste voet waarbij je dan de andere voet opendraait, dan 100% in de voorste
voet gaan en de achterste daar dan recht achter te zetten (alsof je op een koord staat), die
dan 90° om de hak naar buiten draaien, vervolgens die hak op de plaats zetten waar je teen
stond en dan om die hak 45° (=naar de hoek=naar binnen) draaien. Dan heb je de Gong Bu
stand te pakken.
Maar waar het eigenlijk om gaat is dat je in een stevige comfortabele onspannen stand staat,
waarbij je een denkbeeldig pestertje in je fantasie tegen of je onderrug of je buik of je
linkerheup of je rechterheup laat drukken. En vanuit welke richting dan ook moet je in staat
zijn om niet om te vallen of een stap te zetten. (Zinken en/of wijken is vaak de truuk. En
structuur natuurlijk. bijvoorbeeld knie in zelfde richting als teen en as kruin stuit recht en
voorste voet+navel+neus in zelfde richting!)

Verder was het koud en hebben we de twee gedeeltes iets ingekort.

Iedereen weer ontzettend bedankt en een dik aplaus voor het aandachtig meevoelen!

ballon en voetplaat

Als hulpmiddel heb ik deze keer ballonnen en voetplaatjes meegenomen.
De ballonnen bliezen we een beetje op -wat op zich al een onderwerp werd-
en draaiden vervolges het frutje een aantal keren, zodat de balon dicht bleef zitten.
Daarna legden we hem voor ons op de grond en probeerden met 1 voet hem
net zover in te drukken dat het frutje niet losschoot en de balon leegliep.
Je moet dan met je hele gewicht in het andere been zijn. “viel” je met je gewicht
in het lege druk-been, dan knalde de balon kapot (ze waren van niet beste kwaliteit).
De oefening kende meerdere aspekten:
– met je aandacht zijn in je standbeen.
– met je aandacht zijn bij de balon onder je voet.
– luisteren naar je eigen kracht en die van de ballon met los frutje.
Vervolgens bliezen we hem nog een keer op en draaiden deze keer een knoop in het frutje.
Weer legden we hem onder een voet, en probeerden nu die voet,
terwijl we in het standbeen bleven, dwars door de ballon op de grond te krijgen.
Zonder dat die knalde omdat je er met je gewicht op viel en niet in je achterste been bleef!
En het lukte zowaar meerdere mensen, ondanks de slechte kwaliteit van de ballonnen.
Later hebben we met een denkbeeldige ballon ertussen allerlei bewegingen met de handen gemaakt,
gekoppeld aan bewegingen van het bekken. Om te ervaren op meerdere plekken
tegelijk je aandacht te hebben in je lichaam. En verbindingen te leggen.
Tussen handen onderling, handen en bekken en bekken en voeten.
In de 2e drie kwartier, waarin we met de “vorm” bezig gaan had ik ten behoeve daarvan
deze keer voetplaatjes bij me. Het is voor veel mensen wat moeilijk om de Gung-Bu stand
te leren voelen. In die stand staan je voeten als het ware op een A-4tje of A-5je,
voorste voet op de ene hoek en achterste op de diagonaal hoek en 45°
op de richting van de voorste voet. je gewicht 70% in het voorste been,
je knieën boven- en in dezelfde richting als je tenen en
je navel en neus in dezelfde richting als voorste voet. As kruin stuit recht.
Statisch is dat nog wel uit te leggen, maar ajajaj als je een stap moet zetten zodat de
stapvoet daar komt waar ie moet komen.
En daar hadden we tevoren in karton uitgeknipte voetzolen voor.
Voorafgaand aan de stappen kreeg ieder van mij zo’n voetzool op de plek waar de stapvoet
zou moeten komen.
Ik vind het een uitdaging om op de gekst mogelijke manieren begrip te helpen ontwikkelen
van de principes van de t’ai chi. En het -letterlijk- onder de knie te krijgen.
Dank voor jullie aandachtig oefenen en succes met het doorgronden van t’ai chi!