Categoriearchief: balans

Internationale Wankelende Orde

Het spijt me erg om jullie lastig te vallen met onderstaande. Maar de ernstige verstoring van een wankel mondiaal evenwicht baart mij ernstige zorgen. Wat droeg bij aan de verstoring van een wankele internationale balans?

De oorspronkelijke twaalf leden van de NAVO in 1949 waren de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Canada, Frankrijk, Denemarken, IJsland, Italië, Noorwegen, Portugal, België, Nederland en Luxemburg.

In 1952 sloten Griekenland en Turkije zich aan. West-Duitsland werd in 1955 toegelaten en in 1982 werd Spanje het zestiende lid.

Op 12 maart 1999 brachten drie nieuwe landen – Tsjechië, Hongarije en Polen – het totale aantal NAVO-leden op 19.

Was het daar dat het begon?

Op 2 april 2004 sloten zeven nieuwe landen zich bij de alliantie aan. Deze landen zijn Bulgarije, Estland, Letland, Litouwen, Roemenië, Slowakije en Slovenië.

En hier verder ging?

De twee nieuwste landen die op 1 april 2009 als NAVO-lid zijn toegetreden, zijn Albanië en Kroatië.

Als reactie op de NAVO, verenigden de communistische landen zich in 1955 om het inmiddels ter ziele gegane Warschaupact te vormen , dat oorspronkelijk bestond uit de Sovjet-Unie , Albanië, Bulgarije, Tsjecho-Slowakije, Hongarije, Oost-Duitsland, Polen en Roemenië. Het Warschaupact eindigde in 1991, met de val van het communisme en de ontbinding van de Sovjet-Unie.

Alleen Rusland wordt geen lid van de NAVO. De andere voormalige landen uit het Warschaupact wel. In de militaire structuur van de NAVO is de VS altijd opperbevelhebber van de NAVO-troepen, zodat Amerikaanse troepen nooit onder de controle van een buitenlandse mogendheid komen. En dat vinden wij in Europa goed….!

Olie op het vuur

20 februari 2019 sprak Europarlementariër Hans Van Baalen (VVD) samen met zijn partijleider Guy Verhofstadt zijn steun uit aan de pro-Europese betogers in de Oekraïense hoofdstad Kiev. Op het Maidanplein zegt Verhofstadt tegen de menigte: “Er komt iedere week een nieuwe EU-delegatie hierheen tot jullie de strijd hebben gewonnen”. Van Baalen vult hem aan: “We blijven bij jullie”.

Als je in zo’n functie daarheen gaat en je uitspreekt, dan weet je gewoon dat je olie op het vuur gooit.

De dag na van Baalens bezoek aan Kiev vluchtte president Janoekovitsj naar Moskou. De afzetting van Janoekovitsj werd door Moskou als een ‘coup’ beschouwd. Kort daarna annexeerde Rusland de Krim en verleende het militaire steun aan de separatisten in Oost-Oekraïne.

De Maidan-revolutie in Oekraïne geldt als het keerpunt in de verhoudingen tussen Rusland en het Westen. Voor Moskou is de openlijke steun van de EU en de VS aan de betogers in Kiev een bevestiging dat het de invloedssfeer wil uitbreiden. De Russische annexatie van de Krim en de steun aan separatisten in Oost-Oekraïne, die volgden op het afzetten van de pro-Russische president Janoekovitsj, wekte vervolgens kwaad bloed in het westen. En zo gaat het voort.

En nu, 2022, is het te laat. Het Militair-Industrieel Complex draait weer op volle toeren in de wapenwedloop. De zware industrie krijgt een boost. En juist deze industrie is de meest vervuilende op aarde. Klimaat en mensen zijn, alweer, het slachtoffer van de idiotie van weinigen.

Laat onze regering alstublieft stoppen met het opdrijven van de waanzin. (lees bewapening)

Wijze lessen van de wind

Donderdag 18 januari.
Op http://alarm.noodweercentrale.nl lezen we voor Nijmegen (6525):
niveau waarschuwing noodweer rood vanwege storm/orkaan
geldig van: donderdag, 18. jan 2018, 07:00 uur
geldig tot: donderdag, 18. jan 2018, 15:00 uur
geldig voor: alle hoogtes
Hierbij zijn er windstoten tussen 100 en 130 km/u, plaatselijk meer.

De mensen die er vanmorgen niet bij waren hebben de wijze lessen van de wind gemist.

De anderen hebben genoten en een hoop geleerd rondom balans, ontspanning, omgaan met kracht, beweging en waren onder de indruk van onder luid gekraak afbreken van dikke takken, halve en hele bomen. Kortom het was heftig in Heumensoord!

 

We beginnen om 09:15 met het uitzoeken van windkracht meet en ervaar instrumenten die ik van te voren op een hoop heb neergelegd. Het beste instrument bleek een niet al te zware tak met bladeren of dennenaalden er nog aan. Dat geeft genoeg weerstand om de wind te kunnen voelen en bovendien ook waar die vandaan komt. We houden de tak rechtop voor ons en lopen als een soort wind-wichelaar zo snel mogelijk naar de open plek. Overigens na gezamenlijk besloten te hebben om toch maar Heumensoord in te trekken, ondanks de duidelijke risico’s die daar nu aan kleven!

We krijgen in de gaten dat door de vorm van de tak en zijn gebladerte deze om zijn lengte as draaiend van de wind afdraaide. Maar die wind draaide ook! En niet zo’n beetje! Zeker als er een stormvlaag kwam van pak ‘m beet 80 tot (als uitschieters) meer dan 100km per uur. Daar zijn we in de kuil mee aan de gang gegaan. Mij bleek al gauw dat je dat het ontspannendst kunt doen door de wind van achter of juist van voren te laten komen. Met die tak dus rechtop voor je vasthoudend. Of eigenlijk niet eens vasthoudend, maar klemmend tussen een onder en een boven hand. Zodat ie vanzelf kan draaien met de wind mee. En als je het goed deed, draaide je daar zelf achteraan. Alsof de wind je draait zonder dat jijzelf daar iets aan hoeft te doen (behalve op het juiste moment de juiste stapjes te nemen of liever: te laten gebeuren). De wind leidt, de tak volgt en stuurt jouw lichaam aan. Moeilijk om uit te leggen, je had het beter mee kunnen ervaren!

Vervolgens zetten we een 4 meter lange en zware tak rechtop in een gat en gaan proberen hem in balans te krijgen. En dat in vaak gierende windvlagen! Prachtige T’ai Chi oefening in het “luisteren naar kracht”. Een belangrijk aspect van het beoefenen van T’ai Chi. En mooi dat we tijdens een zeldzaam moment van windstilte exact de balans blijken te hebben met zijn drieën: We kunnen de tak helemaal loslaten en rechtop blijft hij staan!

En wat dacht je van: ontspannen blijven en je niet van je voeten laten blazen balancerend op een touw of op een wiebel boomstammetje….

Ondertussen zien we bomen breken, dikke takken sneuvelen en zelfs wervels van blad en zand. Het zand in de ogen was soms wat minder. Hoewel het plezier, het genieten en het leren absoluut de overhand had!

Konklusie:

Op een dag als dit móet je gewoon in Heumensoord zijn als je in één klap een hoop wil leren rond T’ai Chi!

Overigens zijn we om 10:40 het bos min of meer uitgevlucht, omdat er toch wel érg veel takken afbraken en hele bomen omgingen. Langs de berkengroep tussen de 2 eerste open plekken hebben we de vlagen afgewacht en zijn er vervolgens rennend langs gelopen. (berken begeven het nogal gauw). Ons zeer bewust dat de prachtige les van de wind niet een te grote prijs ging vragen!

 

Als je nieuwsgierig geworden bent: kom het mee ervaren en wees welkom iedere donderdag om 09:15 bij de kruising Scheidingsweg/Heijendaalseweg!