Categoriearchief: rooting

kungfu van sok aantrekken

Vaak wordt gedacht dat “KungFU” de verzamelnaam is voor alle martiale (krijgs)kunsten.
Dat is een misverstand. Men heeft het dan over “Wushu”. Kungfu betekent veel meer: namelijk
het verwerven en verworven hebben van grote vaardigheid door veel oefenen.
En dan kun je het zo gek niet bedenken. Er is natuurlijk de KungFu van het boomhakken of boogschieten.
Of van het fietsen of het hard lopen. Of van het breien of nuilen. Om maar wat te noemen.
In dingen die je dagelijks toch al moet doen ligt natuurlijk een grote kans!
En in het kader van wat eigenlijk de KungFu van het soepel houden van rug en schouders zou moeten heten
gaan we het hebben over het aantrekken van sokken en onderbroek.

Zorg dat je sokken en onderbroek op de grond liggen.
Ga er dan voor staan en beslis welke sok je eerst aan wil trekken.
Maak het bijbehorende been leeg, haal het van de grond, en sta dus stevig in balans op het andere.
buig je dan (in dat ene been staand) naar beneden, raap de betreffende sok op en trek hem aan.
Dan de andere sok, en tot slot je onderbroek. Das helemaal leuk omdat je van standbeen moet wisselen
én de keus moet maken om je lege been hoog op te tillen, of niet zo hoog, maar dan wel je rug dieper te buigen.
Geloof me. Als je dat dagelijks doet, dan blijf je supersoepel in je rug!

Gewichten en takken

De vakantie –de lessen zijn allemaal afgelopen- is een periode van bezinning.

Minstens 2 keer per week ga ik hardlopen in het nabije bos Heumensoord. En trainen. Niet zoals op de sportschool, met allerlei peperdure apparaten en tussen 4 muren, maar in de open natuur met takken of kleine boomstammetjes die zwaar genoeg zijn om er op te moeten zwoegen. Gewichtsarmbanden om mijn polsen zijn daarbij nodig omdat het (enigszins te hanteren en dus niet te dikke) hout in Heumensoord nogal licht is.

Ook is het ónmogelijk om geen T’ai Chi oefeningen te doen. Het is er zoooo mooi!

En de bezinning komt dan van zelf.

Omdat ik die polsgewichten nou eenmaal aan heb, is het logisch dat ze ook aan blijven tijdens het lopen van de vorm. En dat levert een heel apart gevoel! Het is, zoals bij de meesten van jullie waarschijnlijk wel bekend, belangrijk om in een stabiele balans te staan en in diezelfde stabiele balans te bewegen. Dat wil zeggen niet met wiebelende enkels en hevige activiteit aldaar om die balans te houden. Loodrecht in je schoenen/voetzolen zinken is de beste remedie om de balans er uit zich zelf te laten zijn. En daar nou juist helpt de verzwaring van je polsen! Het blijft immers belangrijk om je –zwaardere- armen niet het werk te laten doen, maar je rooting, je balans en je centrum bewegingen.

Zo zijn polsgewichten een verduidelijkend hulpmiddel met 2 doelen: armen licht houden en geraken tot ontspannen balans.

Een hele leerzame variant op de over het algemeen langzaam uitgevoerde Yang stijl-vorm (Cheng Man Ch’ing) is het met polsgewichten snel uitvoeren daarvan. Daarbij moet je dan vooral het martiale aspect tot uiting laten komen! Verbaas je over de extra zachte power in je handen, zonder dat het je extra moeite kost! (Als je tenminste de volgorde: voeten, middel, handen aanhoudt bij je postures!)

De openingshouding: “het Begin” is ook heel goed te doen met een flinke (minstens 2 meter lang en 5 cm doorsnee) tak in je handen. Daar ga je dan onmiddellijk voelen wat het is en hoe het moet om je handen als vanzelf te laten rijzen. Misschien niet helemaal gek als je na een keer of 15 “het Begin” een aangenaam “oeps mijn spieren hebben toch ook wel moeten werken” gevoel bespeurt! Vraagje: welke spieren voel je dan?

Voor de jian en dao spelers onder jullie: ook daarvoor kun je in de bossen met een beetje fantasie prachtig oefenmateriaal vinden!

Hopelijk hebben ik jullie aan wat inspiratie kunnen helpen! Oefen ze!