Categoriearchief: ademhalen

T’ai Chi als geneesheer bij ongelukjes.

Huiskamer bezaaid met plinten en kastdeurtjes. Gootsteen verstopt. Alle lades eruit, want we moeten bij de afvoer. Met zware la vol bestek struikel ik over 3 meter lange plint. Had hem gewoon niet gezien. Ik weet dat ik ga vallen. Zet tijdens de val nog gauw de la op een tafeltje. Knal vervolgens met ribben op de houten leuning van stoel. Pijn. Weg lucht. Tot zover de ellende die een beoefenaar van T’ai Chi eigenlijk niet zou mogen overkomen (wees met volle aandacht bij wat je doet en waar je loopt!). Maar vervolgens dankbaar gebruik gemaakt van alle goeds wat de T’ai Chi dan toch nog kan bieden. Daar gaan we.

Ken je dat? Met je fiets tegen de vlakte en dan in de val de bel in je ribben krijgen? Of met je ribben op een bouwwerk van je kinderen, enzovoort. Gedaan is het met lachen, hoesten, al helemaal niezen, en met een beetje pech ook bijna met ademhalen! En nou komt het: voel je je afgesneden van je ademhaling? Zit de pijn links? Adem dan met rechts cq andersom! Dat kan! Hier willen we even de ademhaling snappen. Met tussenrib- en borstspieren maak je je borstkas groter. Daardoor geef je je longen meer ruimte, er ontstaat onderdruk in en ze lopen vol. Zo is het en niet andersom! Wel: je linker borstkas kun je onafhankelijk van de rechter doen uitzetten en inkrimpen. En andersom. En daar zit ‘m de clou. Pijn in rechts? Adem met links! Of andersom.

Dat was één. Benauwdheid en paniek overwonnen. Handig is het daarbij te ontspannen. En dan aan de gang. Waar zit de pijn precies? Welke rib of ribben zijn gekneusd? (als dieper ademhalen aan de gewonde kant niet meer gaat kunnen ze ook gebroken zijn). Wat kun je nog wel en wat absoluut even niet? Wanneer ga je door de grond en wanneer niet? Er is een hoop wat je nog kunt! Na dat onderzoek en voor het slapen gaan toch maar een pilletje ibuprofen slikken.

En de volgende morgen het bos in voor de wekelijkse workshop t’ai chi plus (cardio en spiertraining). Het rest-pijntje getrotseerd en er, vergeef me de mogelijk zweverige term, doorheen gelopen. Daarna is het wonder voor 90% geschied. Vraag me niet hoe, maar ik weet me bevrijd van de toch wel flinke beperkingen die ervóór speelden….

Wil je ook kennis maken met het vele goeds wat T’ai Chi te bieden heeft? Welkom in Heumensoord! Iedere donderdagochtend van 9:15 tot 10:15 gaan we daarmee aan de gang. (kruising Heijendaalseweg/Scheidingsweg)

Heumensoord 16 september

Training in Heumensoord (8)Deze eerste keer na de vakantie vonden er maar 4 mensen de weg naar Heumensoord voor de workshops T’ai Chi. Jammer! Toch hebben we flink “gewerkt”. En zelfs de regen ging op de loop.

Eerste deel.

We begonnen met kijken en luisteren naar ademhaling en hartslag. De aandacht naar binnen dus en ons bewustworden van de stand van zaken. Vervolgens gingen we een beetje hard lopen. Niet gericht op “zo hard mogelijk”, maar gericht op zo bewust mogelijk. Wat kun je allemaal ontspannen tijdens inspanning? Schouders en armen losjes laten hangen en mee laten gaan op je beweging. En je enkels en voeten: als je het vertraagde beeld van een leeuw ziet, dan weet je wat ik bedoel. Zogauw die een poot van de grond heeft, ontspant die poot helemaal! Heel kort wees ik ook op het gebruik van de ademhaling tijden het hard lopen. Het is goed om een cadans te vinden waarin ademhaling en passen met elkaar in congruentie zijn. Daar gaan we zeker nog een keer op door. Vervolgens weer even kijken naar je ademhaling en hartslag. Hoe meet je die laatste? Tel seconden en tel hoevaak je hart daarbinnen slaat. 1 keer per seconde geeft een hartslag van 60 (voor de meeste mensen in rust normaal) en 2 keer per seconde een hartslag van 120. Dat krijg je bij wat inspanning. Daarna weer een run door het mulle zand. Best zwaar! Hartslag lekker omhoog! Bij mij wel zeker 150!

Maar we hebben ons ook bezig gehouden met “gewicht heffen”. En ook hier weer niet om de prestatie, maar om het aandachtig beschouwen wat een en ander met je spieren doet. Wat is het verschil als je eenzelfde beweging ( bv biceps training met een  niet al te lichte tak) op verschillende manieren uitvoert. Handen ver uit elkaar of juist vlak bij elkaar op de tak.

Weer een stukje hardlopen. Dit keer met obstakels als takken en boomwortels op je pad. Oppassen dus!

Daarna bood een liggende boom ons een oefening opdrukken. Daartoe moest je op een vlak bij de grond hangende spekgladde tak gaan staan en handen een metertje verderop zetten op een hogere dwarstak. Staand onder een hoek van ongeveer 45° kun je je dan opdrukken. Ook hier zullen we vaker terugkomen en T’ai Chi integreren in de oefening. (vandaag gebeurde dat al met het op de tak gaan staan, die immers spekglad was)

Een samenwerkoefening volgde: we verplaatsten mijn oefenboom van de plek waar ie op mijn verzoek buiten de afrastering was neergelegd door vierdaagse militairen, terug naar het plekje waar ie ooit had gestaan en omgevallen was. En gingen er mee aan de slag. Tot mijn verbazing bedacht een groepslid een manier die ik nog nooit geprobeerd had. Fascinerend leerzaam!

Terug naar de verzamelplek deels hardlopend, deels wandelend voor het

Tweede Deel

En dat bestond uit meridiaanstretching, gewrichten en spieren verkenning en natuurlijk ontspanning: de basisvoorwaarden van t’ai chi.

Structuur aanbrengen in je lichaam als basisprincipe van t’ai chi hebben we bekeken voor de handen en armen: breng verbinding tot stand tussen je hand en je schouder of borst, en laat hem niet buiten (naast) je lichaam zweven. Je wordt er sterker door in een duw die je uitoefent of te verwerken krijgt. Maar ook voor de lijn voet-knie. Laat je je knie naar binnen vallen, dan wordt je kwetsbaar daar. Maar breng je je knie in lijn met je voet, dan creëer je een sterke buitenkant van je onderbeen. En dan is er nog de richting van de voorste voet, knie, navel en neus. (Althans in de gong-bu stand). Als die alle 4 dezelfde richting in wijzen, dan wordt je veel stabieler in je stand. Nodig is dan wel dat je je achterste voet op de diagonaal (t.o.v. je voorste voet) van een denkbeelding a-4tje 45° ingedraaid zet. En tot slot de rechte lijn van je stuit naar je kruis. Dat kun je bereiken door te doen of je op een stole of paaltje “zit”. Bekken (onderrug ontspannen!) iets kantelen en daardoor je liezen openen. Als je het goed bekijkt (en enigszins gezonken zit) zit er een hoek tussen voet en onderbeen, onderbeen en bovenbeen, en bovenbeen en rug ter hoogte van je liezen.

Vervolgens behandelden we de techniek van wat later meditatie in beweging kan worden. Maar die is al ooit eerder beschreven: zie meditatie in beweging. De zon ging er zowaar van schijnen…

Ben jij er de volgende keer ook bij?